Net even door mijn statistieken zitten kijken. In de afgelopen drie maanden heb ik tot nu bijna 700KM gelopen, en dat is van Zwolle naar Orleans. Voor hen die de kaart van Frankrijk niet voor de geest kunnen halen, dat ligt een stukje ten zuiden van Parijs. Met mijn vakantieweek in Rockanje als piek met 85KM.
Het zal daarom straks, als de trainingsintensiteit teruggaat naar het oude niveau, weer enorm afkicken worden. Natuurlijk proberen we nog wel wat wedstrijdjes te lopen en gebruik te maken van, zoals ze het zo mooi noemen, het supercompensatie effect, voor de geïntereseerden zie volgende link: http://nl.wikipedia.org/wiki/Supercompensatie.
En nu zit het er op...de voorbereiding althans. Nu komt het er vooral op neer om soepel te blijven, voldoende rust te pakken en mensen met vreemd kuchje te ontwijken. Of zoals Juda zegt, "na elke twijfelachtig contact handen wassen, da's de truc."
De laatste twee weken stonden in het teken van pittge (weekend)trainingen en ondefinieerbare klachten. Pijntjes in de knie, vastzittende kuiten of (zoals Borre) een zere grote teen. Maar uiteindelijk hebben we allemaal de laatste testfase glansrijk doorstaan en is de hele groep klaar voor Amsterdam.
En nou niet vergeten om de wekker goed te zetten op de 17de oktober, de bus vertrekt om 7:00 uur en wacht op niemand. Om 9:45 klinkt vervolgens het startschot in het Olympisch Stadion, en een ieder van ons heeft waarschijnlijk al zitten rekenen wanneer hij/zij de atletiekbaan na 42,2KM weer verwacht op te stappen.
En voor mij? De appeltaartmix staat al in het aanrechtkastje te wachten, ik hoop de week erop daarmee aan de slag te kunnen. Dan ben ik tenminste niet voor niets naar Orleans gelopen, wel een leuk stadje trouwens...
Take care,
Peter Ligthart